Milli Bayramlar Salona Sığmaz!
Sivas’ta milli bayramlara gereken önemin artık yeterince verilip verilmediği hususunda ciddi şüphelerim var.
Her bayram öncesinde çeşitli gerekçeler öne sürülerek kutlamaların giderek salonlara çekildiğini, meydanlarda ve okul bahçelerinde yaşanan o coşkunun her geçen gün biraz daha kaybolduğunu üzülerek müşahede ediyoruz. Benzer şekilde, Sivas’ın hafızasında ayrı bir yeri olan 4 Eylül şenliklerinin de son yıllarda eski heyecanından uzak, daha sönük bir şekilde geçtiğini görmek, bu konudaki kaygılarımızı daha da artırmaktadır.
Oysa milli bayramlar; millet olma bilincinin, ortak hafızanın ve birlik ruhunun en güçlü şekilde yaşandığı günlerdir. Bu bayramlar yalnızca resmi programlardan ibaret değildir. Milletin bizzat katıldığı, çocukların heyecanla yer aldığı, bayrakların dalgalandığı, meydanların dolup taştığı bir şuurun adıdır.
Kutlamaların salonlara hapsedilmesi; bu ruhun zayıflamasına, milli heyecanın törpülenmesine ve en önemlisi gelecek nesillere aktarılacak değerlerin eksik kalmasına sebep olmaktadır.
Bu coşkunun azalması, toplumdaki milli şuurun ve ulus devlet refleksinin zayıflamasına yol açabilecek ciddi bir tehlikedir.
Üstelik son yıllarda meydanlarda yapılan kutlamaların da sabahın erken saatlerine sıkıştırılarak adeta “oldu bittiye” getirilmesi, halkın katılımını en aza indiren bir başka yanlış uygulamadır.
Öte yandan, devlet kurumlarında her milli bayram öncesinde yaşanan “bayrak asma” hassasiyetinin dahi zaman zaman kriz haline gelmesi düşündürücüdür. Ancak yerel basınımızın bu konudaki duyarlılığı sayesinde bu tür aksaklıkların çoğu zaman giderildiğini de görmekteyiz.
Şu gerçeği asla unutmamalıyız:
Milli bayramlarını unutan milletler, gün gelir dini bayramlarını kutlayacak bir vatan dahi bulamayabilir.
Sivas gibi tarih boyunca devletine ve milletine bağlılığıyla temayüz etmiş bir şehirde, milli bayramların daha güçlü, daha coşkulu ve daha geniş katılımla kutlanması bir tercih değil, bir sorumluluktur.
Başta Cumhuriyetimizin banisi Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları olmak üzere, bu toprakları bize vatan kılan aziz şehitlerimizi rahmetle, kahraman gazilerimizi saygı ve minnetle yad ediyorum.
Ne mutlu Türk’üm diyene.