Yavaş Bir Çöküş

15 Mar 2026 - 02:04 YAYINLANMA

 

İngiliz komedyen ve yazar Ricky Gervais’in çarpıcı bir sözü vardır:

 

“Ölen insan öldüğünü bilmez; acısını başkaları hisseder.

Aynı durum aptallar için de geçerlidir.”

 

Bugün ne yazık ki bizim ülkemizin hali biraz buna benziyor.

 

Yıllardır kronik bir hastalıkla yaşayan bir beden gibiyiz.

Şeker hastalığı nasıl insan vücudunu yavaş yavaş tüketirse, biz de benzer bir sürecin içinden geçiyoruz.

 

Gözler zayıflar.

Böbrekler yorulur.

Sinirler tahrip olur.

Organlar birer birer iflas etmeye başlar.

 

Ama hastalık bir anda öldürmez.

 

Sessizce ilerler.

Yavaş yavaş.

Alıştıra alıştıra.

 

Bugün ülkede olan da tam olarak budur.

 

Ekonomi zayıflıyor.

Hukuk güven vermiyor.

Eğitim sistemi her geçen gün daha kırılgan hale geliyor.

 

Fakat bunların hiçbiri bir günde olmuyor.

 

Toplum her gün küçük bir kayıp yaşıyor.

Bir hak eksiliyor.

Bir kurum zayıflıyor.

Bir değer aşınıyor.

 

Ve çoğu zaman bu kayıpların toplamının ne anlama geldiğini fark etmiyoruz.

 

Oysa toplumlar da insan bedeni gibidir.

 

Bir organ iflas ettiğinde hayat bir süre daha devam eder.

Sonra bir diğeri çöker.

Bir süre daha idare edilir.

 

Ama bir noktadan sonra bütün sistem çökmeye başlar.

 

Bugün yapılan hataların bedelini yalnızca bugünün insanları ödemeyecek.

 

Borçlarla yüklenmiş bir ekonomi…

Zayıflamış kurumlar…

Umudunu yitirmiş bir toplum…

 

Böyle bir mirasın ağırlığını yarının çocukları taşıyacak.

 

Daha da tehlikelisi ise eğitim seviyesinin düşmesi ve yetişmiş insan gücünün ülkeyi terk etmesidir.

 

Çünkü bir ülkenin gerçek zenginliği ne yeraltı kaynaklarıdır ne de beton binalarıdır.

 

Bir ülkenin asıl serveti yetişmiş insanıdır.

 

Eğer o insanlar birer birer ülkeyi terk ederse geriye yalnızca eğitimsiz bir kalabalık kalır.

 

Ve bir toplum aklını kaybettiğinde aslında geleceğini de kaybetmeye başlar.

 

Belki bugün herkes bunun farkında değil.

 

Ama tarih bize defalarca aynı gerçeği göstermiştir:

 

Bir ülke çoğu zaman bir günde yıkılmaz.

 

Önce aklını kaybeder.

Sonra vicdanını.

En sonunda da geleceğini.

 

Ve bir gün insanlar dönüp geriye baktığında, çöküşün aslında yıllar önce başladığını fark ederler.

 

Kalın sağlıcakla 

13 Mart 2026 Köln

YORUMLAR

Maksimum karakter sayısına ulaştınız.

Kalan karakter: