Her İnsan Kendine Yakışanı Yapar

Hayatın en yalın gerçeği şudur: İnsan, kendine yakışanı yapar.

Ne eksik, ne fazla…

Kimi insan vardır; kırmayı alışkanlık edinmiştir.

Kimi insan; menfaatinin peşinden giderken değerleri hiçe sayar.

Kimi ise zor olanı seçer ve doğru olandan asla vazgeçmez.

Aslında tüm mesele burada gizlidir.

Çünkü insanın yaptığı her tercih, onun karakterinin aynasıdır.

Sözler değişir, şartlar değişir ama insanın özü değişmez.

Şerefli bir insan demek; saygıya değer bir insan demektir.

Daha açıkçası, yolda rastlandığında dönüp bakılmaya değer bir insan…

İşte bu değer, ne makamla kazanılır ne de sözle;

ancak duruşla, iradeyle ve vicdanla inşa edilir.

Yunus Emre bu hakikati asırlar öncesinden şöyle ifade eder:

"Nefistir seni yolda koyan. Yolda kalır nefse uyan."

İnsan için en büyük imtihan, işte tam da burada başlar.

Nefse karşı durabilmek, her zaman kolay değildir.

Çünkü irade, tıpkı dikkat gibi sınırlı bir kaynaktır.

Yorulur, zayıflar, tükenir…

Ama mesele, hiç düşmemek değil;

her düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmektir.

İrade, kullanıldıkça güçlenir; insan, direndikçe olgunlaşır.

Bu yüzden kimseye kızmaya, öfke duymaya gerek yoktur.

Gördüğünüz her davranış, karşınızdaki insanın kim olduğunu zaten açıkça gösterir.

İnsan, kendini en çok zor anlarda ele verir.

Asıl mesele başkaları değildir.

Asıl mesele, bizim neyi seçtiğimizdir.

Çünkü hayat; başkalarının yaptıklarıyla değil,

bizim duruşumuzla, değerlerimizle ve vicdanımızla şekillenir.

Unutmayın…

Bu hayatta herkes kendi izini bırakır.

Ve o iz, ya karakterinin şerefi olur ya da zafiyetinin gölgesi…

Seçim ise her zaman insanın kendisine aittir.