Kar Yağdı, Vicdanlarımız da Sınandı
Sivas’ta kar yağışı bir kez daha hayatı olumsuz etkiledi. Sokaklar, caddeler, kaldırımlar… Her yer beyaza büründü. Sosyal medyada ise alışıldık bir tablo: Şikâyetler, eleştiriler, “neden temizlenmedi” serzenişleri. Peki durup bir an düşünmek gerekmiyor mu?
Son yılların en yoğun ve aralıksız kar yağışını yaşıyoruz. Yaklaşık 25 gündür yağan kar, adeta şehrimizi esir almış durumda. Böyle bir tablo karşısında yapılan çalışmaları “yetersiz” diye nitelendirmek, biraz vicdansızlık olmuyor mu?
Edindiğim bilgilere göre belediye, tüm imkânlarını seferber etmiş durumda. Kendi ekipleri, takviye ekipler, mevcut araçlar yetmeyince kiralık kepçe ve taşıyıcılar da devreye sokulmuş. Ancak karın bereketi bitmek bilmiyor. Bir yandan temizlenen yollar, diğer yandan aralıksız yağan karla yeniden doluyor. Mücadele, tam anlamıyla doğayla yarış hâline gelmiş durumda.
Burada kendimize de sormamız gereken sorular var. Her şeyi devletten, yerel yöneticilerden beklemek ne kadar doğru? En azından kapımızın önünü temizlemek, apartman girişini açmak, bir nebze de olsa destek olmak çok mu zor?
Unutmayalım; kar rahmetiyle, bereketiyle geldi. Hamdolsun, su sıkıntımız kalmadı. İnşallah toprağımız, mahsulümüz de bu rahmetten nasibini alacak. Bazen yaşanan zorluklar, beraberinde büyük hayırlar getirir.
Şunu da bir kez daha görmüş olduk: Rabbimin kudreti karşısında insanın gücü sınırlı. Günlerce uğraşıp temizlediğimiz karı, Rabbim on dakikada yeniden Sultan Şehir’in üzerine beyaz bir yorgan gibi seriyor. Demek ki bu süreçte en çok ihtiyacımız olan şey sabır ve dayanışma.
Sıcak evlerimizde oturup, ellerimizde telefonlarla sosyal medyada şikâyet etmek yerine; gece gündüz, ayazda, tipide çalışan emekçilere biraz saygı göstermek gerekmez mi? Taşın altına elimizi koymadan, sadece eleştirerek bir yere varamayız.
Kar sadece yolları değil, vicdanlarımızı da sınar. Bu sınavı geçmek ise biraz anlayış, biraz destek ve bolca sabırla mümkün.