BORÇLANARAK EKEN FAİZLE BİÇEN TÜRK ÇİFTÇİSİ!
Yıllardır toprağını büyük bir özveriyle ekip biçen çiftçiler, artık dayanma sınırının son noktasına gelmiştir. Birçok bölgede gübreleme zamanı gelmiş olmasına rağmen, üreticilerin büyük bir kısmı fahiş fiyatlar nedeniyle gübre atamaz duruma düşmüştür.
Yaşanan bu kriz sadece gübre fiyatlarıyla sınırlı değildir; mazot, tohum ve diğer girdi maliyetlerinin yıllık bazda %50’nin üzerinde zamlanması, üreticinin omuzlarına şimdiden ağır bir mali yük bindirmiştir. Maliyetlerdeki bu devasa artış, yalnızca üreticiyi etkilemekle kalmayıp; tüm toplumun temel ihtiyacı olan gıdaların manav ve market raflarına yüksek fiyatlarla yansımasına neden olmaktadır.
Son yıllarda katlanarak artan fiyatlar ve kronikleşen enflasyon süreci, hem üreticinin hem de tüketicinin alım gücünü ciddi oranda zayıflatmıştır. Vatandaşın refahını artırması beklenen yöneticiler ise üreticiyi ve tüketiciyi korumak yerine, bir avuç azınlığın haksız kazanç elde etmesine zemin hazırlamışlardır.
Hatalı politikalara ek olarak "ithalat kartının" açılması, düşük maliyetle üretim yapan yabancı çiftçileri avantajlı hale getirirken, Türk çiftçisini kendi toprağında üretim yapamaz noktaya sürüklemiştir. Birçok üründe gümrük vergisinin sıfırlanması, yabancı ürünlerin iç piyasaya girişini kolaylaştırırken yerli üretimin belini bükmüştür.
Toprağını vatan bilip her şeye rağmen ekmeye çalışan çiftçiler; tohum, mazot ve gübre alabilmek için borçlanmak zorunda kalmaktadır. Ancak hasat zamanı geldiğinde, elde edilen kazanç borçları karşılamadığı için çiftçiler büyük bir faiz batağına saplanarak "biçmeye" mahkûm edilmektedir.
Marketlerdeki haksız kazançları denetlediğini iddia edenlere şu kritik soruları sormak gerekir:
• Üretimin en temel girdisi olan gübre fiyatları fırlarken, çiftçi kooperatifleri neden yeterince denetlenmiyor?
• Aylar öncesinden stoklarda bulunan ve tonu 22-23 bin TL civarında olan üre gübresi, nasıl olur da bir ay içinde 34 bin TL bandına çıkar?
• Bu kurumların stokçuluk yapıp yapmadığı neden araştırılmıyor ve gerekli cezai işlemler uygulanarak fiyat indirimine gidilmiyor?
Özetle;
Anadolu’nun cefakâr çiftçisi, mevcut sistem içerisinde borçla ekiyor ve ne yazık ki faizle biçiyor!