ORTADOĞUDAKİ AMERİKAN EMİRLİKLERİ…!
Hepimizin bildiği gibi savaşlar tarih boyu maddi çıkarlar için yapılır ve bunlara genellikle dinsel motifler eklenerek amaca gitmek için kullanılan bir araçtır. İşte Ortadoğu’da yaşadığımız savaşlarda aynı sebeple ve aynı yöntemler kullanılarak devam etmektedir. Tabi Emperyalizm ve onun yerli işbirlikçileri bu noktada amaca gitmek açısından önemli bir rol oynamaktadır.
Yani ülkesini kendi saltanatı sürsün, ya da mevcut mevkiinden daha yüksek kademelerde gelsin diye türlü rezillikler yaparak ülkesini pazarlayan kişilerde bu savaşların Ortadoğu’da çıkmasında önemli bir faktör olmuştur. Bu tip insanları yıllar önce tespit eden en güzel örnek Atamız’ın deyımıyle ‘’ bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler.’’
Ayrıca bu bölge için günümüzde sık kullanılan bir güzel bir deyim var: Coğrafya kaderdir. Aslında bu laf hem ülkemize hem de Ortadoğu için söylenmiştir dersek yeridir. Nedenine gelince ülkemiz hem jeolojik hem de politik bir coğrafyanın tam merkezinde onun bir alt kuşağında ise çoğunluğunu Arap toplumlarının yaşadığı enerji kaynakların adeta bitmek tükenmek bilmeyen üstünde bulunan Ortadoğu coğrafyasıdır.
Hal böyle olunca gelişmiş ülkeler bu coğrafyada en büyük devlet olan Osmanlı’yı, Sykes-Picot Antlaşması ile 1916 yılında Birleşik Krallık ve Fransa arasında imzalanan, Rusya ve İtalya tarafından onaylanan, Osmanlı İmparatorluğu'nun parçalanması durumunda karşılıklı olarak kabul edilen etki ve kontrol alanlarını tanımlayan gizli bir anlaşmadır.
Anlaşma, Üçlü İtilaf'ın I. Dünya Savaşı sırasında Osmanlı İmparatorluğu'nu yenilgiye uğratmada başarıya ulaşacağı varsayımına dayanıyordu ve İmparatorluğun bölünmesini öngören bir dizi gizli anlaşmanın bir parçasını oluşturuyordu. Anlaşmaya yol açan birincil müzakereler 23 Kasım 1915 ile 3 Ocak 1916 tarihleri arasında gerçekleşti. İngiliz ve Fransız diplomatlar Mark Sykes ve François Georges-Picot, üzerinde mutabık kalınan bir memorandumu imzaladılar. Anlaşma, 9 Mayıs ve 16 Mayıs 1916 tarihlerinde ilgili hükûmetler tarafından onaylandı.
Anlaşma, Arap Yarımadası dışındaki Osmanlı vilayetlerini, İngiliz ve Fransız kontrol ve nüfuz alanlarına etkin bir şekilde bölüyordu. İngiliz ve Fransız kontrolündeki ülkeler ise Sykes-Picot hattı ile bölündü. Anlaşma, bugün Güney İsrail ve Filistin, Ürdün ve Güney Irak'ın kontrolünü ve Akdeniz'e erişim sağlamak için Hayfa ve Akka limanlarını içeren ek küçük bir alanı İngiltere'ye tahsis etti. Fransa ise Türkiye'nin güneydoğusunu, Kürdistan Bölgesi'ni, Suriye ve Lübnan'ı kontrol edecekti. Sazonov-Paléologue Anlaşması'nın bir sonucu olarak Rusya, 1915 İstanbul Anlaşması'nda vaadedilen İstanbul ve Türk Boğazları'na ek olarak Batı Ermenistan'ı da alacaktı. İtalya, 1917'de Saint-Jean-de-Maurienne Anlaşması ile anlaşmayı onayladı ve Güney Anadolu'yu aldı. Daha sonraki Mandater Filistin'den daha küçük bir alana sahip olan Filistin bölgesi “uluslararası bir yönetim” altına girecekti.
Kısaca tarihçesini bizim egemen olduğumuz topraklar üzerinden verdiğim bu antlaşmayı Türk Anayurdundan Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK ve silah arkadaşları sayesinde kurtarmış olsak ta özellikle petrol ve doğal gaz yataklarındaki Arap unsurlar Emperyalist ülkelerle işbirliği yaparak Osmanlıya başkaldırmış bağımsızlık yerine kendilerini işgal eden ülkelerle işbirliği yaparak AŞİRET DEVLETLERİ ve EMİRLİKLER vasıtasıyla sömürge krallığını seçmişlerdir.
Bunun doğal sonucu ABD bu ülkelerde hem yönetim, hem de askeri anlamda( Bahreyn, Katar, Kuveyt, Birleşik Arap Emirlikleri, Suriye, Irak, Suudi Arabistan) gibi birçok ülkede konuşlanmış ve birçoğunun da sembolik askerleri dışında Amerikan savunma sistemleri ve askerlerinin postalları altına girmişlerdir. Sözde MÜSLÜMAN KARDEŞLER, D-8 ,İSLAM İŞBİRLİĞİ gibi birçok kurumun hiçbir şekilde bu emperyalist saldırıyı kınamadığı gibi kendi ülkelerdekinde bulunan Amerikan üssünden kalkan uçak ve ateşlenen füzeler vasıtasıyla aslında tabir yerinde ise bu aşiretler tamamen
AMERİKAN EMİRLİKLERİ haline dönmüşlerdir.